img1

Εκδήλωση - Αφιέρωμα στην Εθνική Επέτειος της 1ης Απριλίου 1955 και στον Αγώνα των Ανθρώπων για Ελευθερία «ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΟΝΤΕΣ»

Σε τούτο τον τόπο που μυρίζει γιασεμί και χελιδόνι, εκείνη τη χαραυγή της 1ης τ’ Απρίλη του 1955, χτύπησε στην καρδιά της Κύπρου η ιστορική μοίρα του Γένους. Οι άνθρωποι,  αφουγκραζόμενοι τη φωνή  που ερχόταν απ’ τα μνημούρια των παππούδων τους, μάζευαν αιώνες τους κρυφούς ανέμους του ξεσηκωμού κι όταν ήρθε η ώρα δήλωσαν όλοι «ΠΑΡΩΝ».  Έτσι απλά, μυστικά, περήφανα. Γιατί τη λάτρευαν τη «θκιαμαντοπούλα κόρη» κι ήθελαν πάση θυσία να την ξυπνήσουν από τον λήθαργο της σκλαβιάς. Γι’ αυτό  «… έβλεπες να ροβολούν οι άντρες τρεχάτοι από τους κάμπους με κάτι πεισμωμένες δρασκελιές. Κι έβλεπες να ανεμίζονται δρεπάνια και τσαπιά. Και τα παιδιά να αφήνουνε τους βώλους και να γεμίζουνε πέτρες τις τσέπες». Οι θυσίες είχαν γίνει πηγή ζωής και ο θάνατος άλμα αθανασίας.  Έτσι, μπήκε η Άνοιξη σε όλα τα σπίτια και η Κύπρος βρήκε την καλή της ώρα.

Από τότε μέρες πολλές γεννήθηκαν  κι ο ήλιος βασίλεψε αμέτρητες φορές πάνω απ’ τη γη μας. Σήμερα, στην Κύπρο του 2019, εμείς, απόγονοι ηρώων επιφανών και αφανών αγωνιστών, ατενίζουμε τη Ρωμιοσύνη της Κύπρου σταυρωμένη στον Πενταδάκτυλό μας. Κι είμαστε εδώ έτοιμοι, ολόρθοι, για να μνημονεύσουμε και να τιμήσουμε αυτούς τους λίγους, τους ξεχωριστούς,  που επέλεξαν την αυτοπροαίρετη θυσία. Κι αυτούς, συνάμα, που παρέμειναν σιωπηλοί και αφανείς.  Είμαστε εδώ, ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΟΝΤΕΣ, συνεχιστές του Χρέους, ταγμένοι στους Αγώνες των Ανθρώπων για Ελευθερία.

Έλενα Παυλίδου, Ουρανία Χατζηαντωνίου, Κυριακή Χατζηγιαννακού, Μαρία Παπαϊωάννου

Φιλόλογοι